Arama yapınız..
TR 
-
BAKAN
-
BAKANLIĞIMIZ
-
BİRİMLER
- E-HİZMETLER
-
HABERLER
-
İLETİŞİM
Takip Et
BAKAN
Takip Et
BİRİMLER
-
Avrupa Birliği ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü
-
Coğrafi Bilgi Sistemleri Genel Müdürlüğü
-
Çevresel Etki Değerlendirmesi, İzin ve Denetim Genel Müdürlüğü
-
Çevre Yönetimi Genel Müdürlüğü
-
Çölleşme ve Erozyonla Mücadele Genel Müdürlüğü
-
Hukuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü
-
Mekânsal Planlama Genel Müdürlüğü
-
Mesleki Hizmetler Genel Müdürlüğü
-
Milli Emlak Genel Müdürlüğü
-
Personel Genel Müdürlüğü
-
Tabiat Varlıklarını Koruma Genel Müdürlüğü
-
Yapı İşleri Genel Müdürlüğü
-
Yerel Yönetimler Genel Müdürlüğü
-
Rehberlik ve Teftiş Başkanlığı
-
İç Denetim Birimi Başkanlığı
-
Strateji Geliştirme Başkanlığı
-
Yüksek Fen Kurulu Başkanlığı
-
Basın ve Halkla İlişkiler Müşavirliği
-
Destek Hizmetleri Dairesi Başkanlığı
-
Eğitim ve Yayın Dairesi Başkanlığı
-
SGB / Döner Sermaye İşletmesi Müdürlüğü
Çölleşme
Tüm Sıkça Sorulan Sorular
“Yutak” kavramı, ilk olarak Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi’nin 1.8. maddesine göre, “bir sera gazını, bir aerosolü veya bir sera gazının oluşumunda rolü bulunan bir öncü maddeyi atmosferden uzaklaştıran herhangi bir işlem, faaliyet veya mekanizma” anlamında tanımlanmıştır (UNFCCC, 1992). Yutak alanları konusunda, LULUCF (Land Use, Land Use Change and Forestry) için İyi Uygulamalar Kılavuzu, arazi kullanım faaliyetleri sonucunda meydana gelen emisyonların ve karbon deposundaki değişimlerin her bir ülke için doğru şekilde tahmin edilmesi ve hesaplanması için oluşturulmuştur. Kyoto Protokolü Arazi Kullanım, Arazi Kullanım Değişikliği ve Ormancılık Kılavuzu (LULUCF) yutak alanlarını altı gruba ayırarak; (1) orman alanları, (2) çayır ve mera alanları, (3) tarım alanları, (4) sulak alanlar, (5) yerleşim alanları ve (6) diğer alanlar olarak sınıflandırmıştır. (IPCC, 2003). Yeryüzünde karbonu bünyelerinde tutmaları açısında iki önemli yutak alanı bulunmaktadır. Bunlardan birisi karasal ekosistemler, diğeri de okyanuslardır. Karasal ekosistemdeki yutak alanlarının en belirgin özelliği bilindiği gibi bütün bitkilerin fotosentez yoluyla havadaki karbondioksiti alarak organik madde üretmeleridir. Bitkiler atmosferden aldıkları karbondioksiti daha sonra bünyelerinde gerçekleştirdikleri bir dizi kimyasal reaksiyonlarla diğer organik maddelere dönüştürmektedir. Bu dönüşüm sonucunda da, yaprak, odun, kabuk, meyve, tohum, çiçek ve eterik yağlar halinde kök, gövde ve diğer değişik bölümlerinde karbonu biriktirmektedirler (Asan, 1995; Asan, 2006).
Çölleşme
Çölleşme
